این مطلب تنها تریبونی شده است برای اقای شریعتمداری که گفته های خود را به گوش مردم برساند.
این مطلب کاملا یک جانبه است و طرف واقع شده است.
خبرنگار باید مهمترین نکته از گفته های او را بیرون می کشید و با نقل قول از گروه های دیگر این نوشته را کمی متوازن می ساخت.

خوشبختانه هم آغاز و هم پایان این مطلب سخنان شریعتمداری است و خبرنگار فقط وظیفه تایپ کردن این مطلب را داشته است.

موضوعاتی که دراین گفته ها آمده است همه از لحاظ خبری ارزش خود را ازدست داده اند و دیگر ارزشی خبری ندارند.

خبرنگار نشسته و عین ضبط صوت خبر را از اول تا آخر نوشته.هیچ زحمتی هم به خود نداده که با تمرکز بر روی عناصری از خبر که اهمیت دارند،آن را تنظیم کند.
استفاده از فعل«فرمودند»در خبر،از آن کارهایی است که با هیچ معیار و اصولی نمی توان آن را توجیه کرد.

این خبر را به خاطر این گذاشته ام که بحثی باشد و نقدی بر اینکه آیا وقتی خبرنگار وارد یک نشست می شود باید از اول به بسم الله تا آخر ماجرا را بنویسد و تازه اگر به خواهد حتی به این شکل هم عمل کند نه باید به ساختار و روند جمله ها دست بزند و آن ها را با توجه به اهمیت بنویسید؟
جواب این است که اگر خبرنگار به خواهد کارهای بالا را انجام بدهد که دیگر خبرنگار نیست یک ضبط صوت بسیار خوب و درجه یک است.
لزومی ندارد که همه حرف های اقای شریعتمداری چاپ شود و با همام روندی که آن ها را بیان کرده است. ساختار این خبر در حال حاضر بسیار بد است.
پیشینه هم که اصلا ندارد.